Η σώφρων όχλος στύνει στην ψυχή μουΗθική και κτηνωδία, γυάλινες λίμνεςΟ Νόμος χλευάζει την ανθρωπιά μουΔίψα για αίμα, γυάλινες ελπίδες
...Στάχτες τα χαμόγελα σουκι' αναπηρικά καροτσάκιαγια τα παιδιά των δρόμωνπου δεν μεγάλωσαν ποτέ.
Σ' άκουσα ένα βράδυ να ουρλιάζειςστ' όνομα της ειρήνης
Πρόσεξα πως όταν είδεςτα γκρίζα δίπλα σου τσιμέντα
Τα όνειρα στους τοίχους αφισοκολλημένατους μπάτσους που δεν σέβονταν την νύχτα
Σάστισες τότε ξαφνικάαναρωτήθηκες "γιατί;"...Κι η κραυγή σου έγινεπολεμική ιαχή
Όταν ο clοwn του τσίρκουΑυτοκτόνησε πάνω στη σκηνήόλοι το νόμισαν μέρος του showκαι γέλασαν ακόμα πιο πολύ.
Όταν ο clοwn του τσίρκουΑυτοκτόνησε πάνω στη σκηνήόλοι το νόμισαν μέρος του showκαι γέλασαν ακόμα πιο πολύ.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "GiaNt" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
