Ένα νέο παιδί από την Δράμα, ο Θεόφιλος Κομνηνός, έδωσε τέλος στη ζωή του. Δε θυμάμαι να το έχω γνωρίσει, ωστόσο νιώθω να ταυτίζομαι ιδιαίτερα μιας και ο τόπος που έδωσε τέρμα στη ζωή του φαίνεται να είναι το παλιό μου στέκι. Το γνωστό στην Δραμινή πιάτσα "Tunji".Σημασία έχει πως το κράτος εξακολουθεί να εφαρμόζει πρακτικές σταρχιδισμού/καταστολής αντί πρόληψης. Έτσι αντί ψυχολογικής υποστήριξης για όλους ξεκινώντας από το σχολείο, προτιμά να χτίζει φυλακές, ψυχιατρεία και στην περίπτωση μας νεκροταφεία..
Πόσες πιθανότητες θα είχε να συμβεί αυτό, αν ο Θεόφιλος και η συμμαθητές του είχαν στο σχολείο ένα ψυχολόγο που θα τους βοηθούσε να βρουν διέξοδο στα όποια προβλήματα τους.; Και ας μην ξεχνάμε πως ο καθένας από εμάς μπορεί να βλέπει ως τεράστιο πρόβλημα κάτι πολύ χαζό, διότι δεν έχει ζήσει χειρότερα. Επειδή έρχεται ακόμα μεγαλύτερη οικονομική εξαθλίωση και καταπάτηση της αξιοπρέπειας μας, και με ότι αυτό συνεπάγεται οι νέοι καταπιέζονται, καλό θα ήταν να ασκηθούν πιέσεις στους όποιους αρμόδιους ούτως ώστε να υπάρχει υποστήριξη ψυχολόγου σε κάθε σχολείο. Φυσικά οι ίδιοι οι μαθητές πρέπει να ξεκινήσουν κινητοποιήσεις για να το διεκδικήσουν γιατί η γενιά του Πολυτεχνείου βρίσκεται στην κοσμάρα της. Και επιτέλους ως κοινωνία σταματήστε να θεωρείτε υποτιμητική την επίσκεψη σε ένα ψυχολόγο. Καλό ταξίδι ΘεόφιλεΚαλή αντάμωση
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "GiaNt" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
