Ένα παιδί καθισμένο πάνω σε μια χοντρή πέτρα, με τα γόνατα του διπλωμένα να ακουμπούν το στήθος του και τυλιγμένο μέσα σε ένα διαφανές νάυλον, στην ρευστή καρδιά μιας καταιγίδας...Μια λευκή δυσδιάκριτη κουκίδα στο μουντό χάρτη,το σημείο είναι η πλαγιά ενός βουνό, σε υψόμετρο 1.400 μέτρα... Η βροχή είναι ένα τραγούδι για αυτό, αλλά όταν λυσσομανάει ο αγέρας, το τραγούδι αρπαζει τα βήματα και τον
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Calle Drama!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »

