Πάει καιρός που έχω αφήσει το blog στην τύχη του. Το συνειδητοποιώ κοιτώντας το προηγούμενο από το σημερινό ποστ, που έχει εφιάλτες του περασμένου και ευχές του νέου χρόνου.Εδώ και δώδεκα μήνες οι μέρες κυλάνε σα φουσκωμένα ρέματα και δεν αφήνουν τίποτα στο πέρασμα τους. Μονάχα κάτι νύχτες οι χείμαρροι ησυχάζουν και περνάω για να γυρίσω πίσω εκεί που βρίσκονται αυτά που αγαπάω...Συνήθως μου
Περισσότερα... »

