κοιτάξεις βαθειά μέσα στην ψυχή σου
μονό τότε θα καταλάβεις
την μοναξιά , ποσό άδεια είναι η καρδιά σου.
Σαν πέφτει το σκοτάδι
κανείς δεν μπορεί να ακούσει
της βουβές κραυγές σου.
Είσαι μέσα στο πλήθος και όμως
νιώθεις απέραντη μοναξιά.
Νιώθεις παγιδευμένη.
Κάθε μέρα που ξημερώνει
προσπαθείς να ξεφύγεις
από ένα όνειρο που έγινε
ο χειρότερος σου εφιάλτης.
Η νύχτα όμως επιστρέφει
ξανά και ξανά.
Αλλά δεν είναι η νύχτα που σε φοβίζει
είναι η εφιάλτες που φέρνει μαζί της.
Η φωνές μέσα στο κεφάλι σου
που σε καλούνε κοντά τους
φωνές που δεν σωπαίνουν
εάν δεν της ακολουθήσεις
στο παγωμένο μονοπάτι της μοναξιάς.
Δεν θέλεις όμως κάτι μέσα σου
σε σπρώχνει ξανά στο σκοτάδι.
Κλείνεις αργά τα ματιά σου
και πέφτεις σε έναν βαθύ ύπνο.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Beautiful Sadness" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
