Η χώρα μας βρέθηκε πολλές φορές σε δύσκολη οικονομική κατάσταση για διάφορους λόγους. Εγώ θα έλεγα ότι φταίει η πολύ εξυπνάδα μας, που πολλές φορές καταντάει βλακεία και ο πολύς εγωισμός μας. Έξυπνος λαός είμαστε γι αυτό προοδεύουμε σε άλλες χώρες και προσαρμοζόμαστε εύκολα. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης παίρνουμε τα μάτια μας και φεύγουμε και γινόμαστε μετανάστες σε πλούσιες χώρες, οι οποίες δεν γεννήθηκαν πλούσιες αλλά έγιναν χάρη στην μεθοδικότητα και τον προγραμματισμό που δυστυχώς λείπει από εμάς. Μία τέτοια περίοδος ήταν η δεκαετία τού 1950. Πολλοί νέοι τού χωριού έφυγαν στο εξωτερικό. Αρχικά στο Βέλγιο για να δουλέψουν στα ανθρακορυχεία. Δουλειά δύσκολη και ανθυγιεινή. Ακολούθησε η Γερμανία την δεκαετία του 1960. Όχι παράνομοι μετανάστες αλλά καθ' όλα νόμιμοι. Πολλοί μετά από ένα χρόνο γύρισαν στο χωριό, άλλοι έμειναν για πολλά χρόνια και άλλοι μόνιμα. Όσοι δούλεψαν έστω κι ένα χρόνο πήραν και την ανάλογη σύνταξη. Εδώ πόσες χιλιάδες ένσημα πρέπει να έχεις για να πάρεις σύνταξη; Παραθέτω μερικές αναμνηστικές φωτογραφίες από τα ανθρακορυχεία τού Βελγίου μέσα στην πόλη αλλά και μπροστά στον λόφο από καρβουνόσκονη πού τρώει τα πνευμόνια. Πολλοί θα δούνε γνωστά ή συγγενικά τους πρόσωπα.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αδριανή Δράμας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
